- گالری هنری مفهومی چارگوش - SINCE 2011 - ثبت:284477 - نگاهی نوگرایانه بر ادبیات و فرهنگ در هنر تجسمی ایران کهن - هنر تبلوری از روح پروردگار - زیباترین آثار و محصولات هنری مدرن اختصاصی با الهام از ایران زمین -
در حال بارگزاری...
۴ قسط ماهانه. بدون سود، چک و ضامن.
نحوه استفاده
آویز
کشور مبدا برند
ایران
جنس
بوم
تعدادتکه
یک تکه
تابلوی "دو چهره روبروی هم با چشمان بسته" با الهام از شعر مولانا، اثری است که در آن هنر نقاشی مدرن با مفاهیم عمیق عرفانی آمیخته شده است. این تابلو با بهرهگیری از رنگهای تیره و روشن، خطوط منحنی و ترکیببندی متقارن، مخاطب را به دنیایی از تأمل و تفکر دعوت میکند. در این تحلیل، تلاش خواهیم کرد تا به ابعاد مختلف این اثر هنری از جمله جنبههای ادبی، بصری و مفهومی آن بپردازیم.
بیت "جان کشیدم پیش عشقش گفت کو چیزی دگر" بیانگر فداکاری کامل عارف در راه عشق است. عارف پس از فدا کردن همه چیز، همچنان به دنبال چیزی بیشتر است. این نشان میدهد که عشق عرفانی، یک جستجوی بینهایت است.
در تابلو، دو چهره روبروی هم، نماد این جستجو هستند. چشمان بسته آنها نشان میدهد که آنها در دنیای درون خود به دنبال چیزی فراتر از ظاهر هستند. این دو چهره در عین حال که به هم نزدیک هستند، اما به دلیل بسته بودن چشمانشان، نمیتوانند یکدیگر را ببینند. این نشان میدهد که عشق عرفانی، یک تجربه درونی است و با چشمهای ظاهری قابل دیدن نیست.
تابلوی "دو چهره روبروی هم با چشمان بسته" با الهام از شعر مولانا، اثری است که در آن، هنر نقاشی مدرن با مفاهیم عمیق عرفانی آمیخته شده است. این تابلو با بهرهگیری از رنگهای تیره و روشن، خطوط منحنی و ترکیببندی متقارن، مخاطب را به دنیایی از تأمل و تفکر دعوت میکند. این اثر هنری، نمونهای موفق از تلفیق سنت و مدرنیته است و میتواند به عنوان یک اثر ماندگار در تاریخ هنر ایران مورد توجه قرار گیرد.
تابلوی "دو چهره روبروی هم با چشمان بسته" با الهام از شعر مولانا، اثری است که در آن هنر نقاشی مدرن با مفاهیم عمیق عرفانی آمیخته شده است. این تابلو با بهرهگیری از رنگهای تیره و روشن، خطوط منحنی و ترکیببندی متقارن، مخاطب را به دنیایی از تأمل و تفکر دعوت میکند. در این تحلیل، تلاش خواهیم کرد تا به ابعاد مختلف این اثر هنری از جمله جنبههای ادبی، بصری و مفهومی آن بپردازیم.
بیت "جان کشیدم پیش عشقش گفت کو چیزی دگر" بیانگر فداکاری کامل عارف در راه عشق است. عارف پس از فدا کردن همه چیز، همچنان به دنبال چیزی بیشتر است. این نشان میدهد که عشق عرفانی، یک جستجوی بینهایت است.
در تابلو، دو چهره روبروی هم، نماد این جستجو هستند. چشمان بسته آنها نشان میدهد که آنها در دنیای درون خود به دنبال چیزی فراتر از ظاهر هستند. این دو چهره در عین حال که به هم نزدیک هستند، اما به دلیل بسته بودن چشمانشان، نمیتوانند یکدیگر را ببینند. این نشان میدهد که عشق عرفانی، یک تجربه درونی است و با چشمهای ظاهری قابل دیدن نیست.
تابلوی "دو چهره روبروی هم با چشمان بسته" با الهام از شعر مولانا، اثری است که در آن، هنر نقاشی مدرن با مفاهیم عمیق عرفانی آمیخته شده است. این تابلو با بهرهگیری از رنگهای تیره و روشن، خطوط منحنی و ترکیببندی متقارن، مخاطب را به دنیایی از تأمل و تفکر دعوت میکند. این اثر هنری، نمونهای موفق از تلفیق سنت و مدرنیته است و میتواند به عنوان یک اثر ماندگار در تاریخ هنر ایران مورد توجه قرار گیرد.
